| يه ديسكت همه كاره! |
|
شماره 63 - اسفند 1386 | موضوع :دنياي شيشه اي | رضوان السادات ميرمحمدي |
ارسال برای دوستان 
يه ديسكت همه كاره!
آشنايي با DVD و ويژگيهاي آن
رضوان السادات ميرمحمدي
سال 1995م. استاندارد فني که با نام DVD و توسط نه شرکت صنعتي براي يک نوع جديد از ديسکهاي ديجيتالي مطرح شد، توانست انقلابي در صنعت ذخيرهسازي اطلاعات ايجاد کند.
Digital Video Disc يا Digital Versatile Disc يا ديسک ديجيتال همه منظوره که ما آن را با نام مخفّف DVD ميشناسيم، همانند CDهاي رايج است؛ با اين تفاوت که به دليل فشرده بودن طراحي آن، ظرفيت بالايي در ذخيره اطلاعات دارد؛ به طوري که يک DVD معمولي، قادر خواهد بود تقريباً هفت برابر يک CD، اطلاعات در خود ذخيره کند.
يک ديسک DVD، از چندين لايه پلاستيک پليکربنيت به همراه يک لايه طلايي، يک لايه آلومينيومي و يک لايه لاکي در سطح بيروني آن، تشکيل شده است و اطلاعات نيز به صورت برآمدگيهايي در سطح آن ذخيره ميشود. DVDها برخلاف CDها ميتوانند يک طرفه يا دو طرفه باشند. همچنين هر دو طرف يک DVD، ميتواند داراي يک لايه نامرئي، جهت افزايش ظرفيت ذخيرهسازي باشد. از اين رو، ظرفيت ذخيرهسازي اطلاعات در DVDها و براساس يک طرفه يا دو طرفه بودن و نيز يک لايه يا دو لايه بودن، متغير است.
ظرفيت ذخيرهسازي اطلاعات در DVDهاي يک طرفه يک لايه، 7.4 گيگا بايت، در DVDهاي دو طرفه يک لايه، 4.9 گيگا بايت، در DVDهاي يک طرفه، 5.8 گيگا بايت و در DVDهاي دو طرفه دولايه، 10.17 گيگا بايت ميباشد.
از سال 1996م. که استفاده از DVDها در بازار، رواج يافت، به تدريج، بر قابليتهاي آن نيز افزوده شد، به طوري که تکنولوژي DVD توانست ظرفيت و کيفيت ذخيرهسازي را به نحوه چشمگيري متحول سازد.
بدون شک، زماني که نياز به استفاده از DVD داريد، با واژهها و عناوين مختلفي مواجه خواهيد شد؛ عناويني چون DVD-R ،DVD+R ،DVD+R.w ،DVD+RDL ،DVD-R.w که در اين مقاله به اختصار، به هر يک خواهيم پرداخت.
R –DVD و DVD-R.w که با علامت «-» نمايش داده ميشوند، شکلهايي از DVD هستند که اولين بار توسط انجمن DVD و از سوي شرکتهاي سوني، هيتاچي، ميتسوبيشي و چند شرکت ديگر، پايهگذاري شدند؛ در حالي که DVD+R و DVD+R.w از سوي انجمن Alliance مطرح شدهاند و توسط 200 شرکت، از جمله hp، سوني، ياماها و Dell، مورد حمايت قرار گرفتند.
شکلهاي مختلف DVD، تقريبا از زماني مطرح شدند که امکان رايت در DVDها فراهم گرديد. از اين رو، ابتدا بايد بدانيم هريک از اين شکلها چه خصوصيتي دارد و براي چه نوع کاربردي، مناسب خواهد بود.
DVD-RAM
DVD-RAM، مخفف عبارت DVD Random Access memory است. اين DVD در هر طرف، 7.4 گيگا بايت ظرفيت ثبت اطلاعات دارد. همچنين ميتواند دو رويه بوده، ظرفيتي برابر 40.9 گيگا بايت فضا براي ذخيره داشته باشد. ظرفيت موسيقي براي ديسک يک طرفه، 296 دقيقه و براي ديسک دو طرفه، 592 دقيقه است.
DVD-RAM توسط اکثر دستگاههاي Player و درايوهاي DVD حمايت نميشود و تنها برخي از شرکتها مانند پاناسونيک و LG اقدام به توليد درايوي نمودهاند که از شکل DVD-RAM حمايت ميکند. دسترسي به اطلاعات در اين نوع ديسکها، به صورت تصادفي بوده، قابليت خواندن و نوشتن اطلاعات را دارند.
ذخيرهسازي حجم بالايي از اطلاعات، از خصوصيات اين نوع ديسکها ميباشد از اين رو، جهت گرفتن پشتيبان
(Back up)، از اطلاعات بسيار مفيد خواهد بود.
قابليت بازنويسي مجدد اطلاعات يا Rewritable، يعني امکان چند بار رايت اطلاعات بر روي اين نوع ديسکها وجود داشته و عمر مفيد آنها بالا و در حدود يکصد سال است.
نکته ديگر اينکه جهت خواندن و نوشتن اطلاعات آنها، بايستي از DVD-RAM استفاده کرد.
DVD-ROM
DVD-ROM يا DVD Disc player، درايوي است که ديسکهاي DVD را اجرا ميکند و قابليت نوشتن در آنها را ندارد. از منظر ديگر، اين نوع DVD ميتواند صرفاً به منظور خواندن استفاده شود. از اين رو، فيلمهايي که خريداري يا اجاره ميشوند، بر روي اين نوع، ذخيره ميشوند.
DVD-R
DVD-R، اولين شکل منتشر شده از DVD است که قابليت رايت به کمک يک دستگاه رايتر DVD را دارد و ظرفيتي برابر 7.4 گيگا بايت در هر طرف را دارا ميباشد.DVD -R ، شامل دو نوع حرفهاي، براي توليد نرمافزار و نوع تجاري، براي استفاده عموم ميباشد.
DVD-R ، non-rewriteble است؛ يعني همانند CD-Rها، تنها يک بار رايت ميشود؛ اما ميتوان چندين بار اطلاعات آن را خواند. اين ديسکها، جهت ذخيره اطلاعات با ظرفيت بالا، صوت، فيلم و موسيقي، مورد استفاده قرار ميگيرند.
مکانيزم دسترسي به اطلاعات در اين نوع DVDها، به صورت ترتيبي است و براي نوشتن اطلاعات بر روي آن، بايستي از درايوهاي DVD-R استفاده شود.
بالاترين سرعت براي درايوهاي DVD-R، معادل 4X است. ديسکهاي DVD با قابليت نوشتن يک مرتبه که دو نوع DVD-R و DVD+R را شامل ميشوند، در حال حاضر، سازگارترين شکل DVD هستند و در اکثر DVD playerها مورد استفاده قرار ميگيرند.
DVD+R
DVD+R نيز تنها يک بار رايت ميشود. دستگاههايي که داراي اين نوع استاندارد هستند، ميتوانند اطلاعات را بر روي ديسکهايي با شکلDVD+R رايت کنند.
بالاترين سرعت در درايوهاي DVD+R نيز در حدود 4X ميباشد. شکل DVD+R نيز سازگاري مطلوبي با DVD player و درايوهاي DVD-ROM موجود در بازار دارد.
DVD-R.w
DVD-R.w نوعي DVD با قابليت رايت مجدد و Rewritable است و امکان رايت براي 1000 مرتبه و ظرفيت 7.4 گيگا بايت در هر طرف را دارا ميباشد. عمر مفيد اين DVD ها، 30 تا 50 سال است. مکانيزم دسترسي به اطلاعات ذخيره شده در اين نوع رسانه نيز به صورت ترتيبي است و استفاده اصلي آن در ضبط ويدئوهاست.
DVD+R.w
DVD+R.w ، همانند DVD-R.w، داراي قابليت نوشتن چندين مرتبه است؛ اما براي ذخيرهسازي ويدئو فايلها يا DATA از هر نوع يا ترکيبي، از اين دو استفاده ميشود. همچنين قادر به ذخيرهسازي دو ساعت اطلاعات MPEG2 ميباشد. ديسکهاي DVD+R.w با اکثر DVD Playerها و درايوهاي DVD موجود، سازگارند. همچنين سرعت ذخيرهسازي اطلاعات در آنها بيشتر از DVD-R.w ميباشد.
DVD+R DL
فناوري به کار رفته در اين ديسکها همانند DVD+RW ميباشد؛ با اين تفاوت که داراي دولايه است و در نتيجه، ظرفيت اين ديسکها دو برابر مدلهاي قبلي است.
تمامي ديسکهاي DVD که از استانداردهاي DVD-R ، DVD+R ، DVD-RW و DVD+Rw پيروي ميکنند، در رده DVDهاي 5 و 10 قرار ميگيرند.
DVD5 ، ديسکهايي با يک لايه و يک لبه و ظرفيت 7.4 گيگا بايت و ديسکهاي DVD10، دولايه و دو لبه بوده، ظرفيت آنها 4.9 گيگا بايت است.
Dvd+R DL، جزء رده DVD يا DVD18 محسوب شده، به ترتيب، داراي دولايه و يک لبه و ظرفيت GB 8.5 و دو لايه و دو لبه و ظرفيت 15.9 GB ميباشند.
به طور خلاصه، مزاياي عمده DVDها عبارتند از:
1. بر خلاف نوارهاي کاست و فلاپيها، DVD تحت تأثير ميدان مغناطيسي قرار نميگيرد.
2. کيفيت اطلاعات حتي بعد از هزار بار استفاده، تغييري نميکند و مانند روز اول خواهد بود.
3. قابليت کنترل توسط والدين را دارا ميباشد.
4. امکان اعمال چند زبان در زيرنويسي يک فيلم وجود دارد.
5. کيفيت صدا و تصوير آنها در پخش فيلمها، بالاست.
6. امکان انتخاب فرمت نمايش تصوير را دارا ميباشند.
منابع:
www.Itiran.com
www.Srco.ir
www.Ictna.Ir.news
www.Cometonet.com
www.Tebyan.net تعداد مراجعه 607 بار