| وبلاگ، تريبون آزاد |
|
شماره 24 - شهریور 1383 | موضوع :دنياي شيشه اي | رضوان السادات ميرمحمدي |
ارسال برای دوستان 
7 اكتبر سال 1994 م. تقويم روميزى را نگاه كرد. دلش مىخواست چيزى بنوسيد يا حداقل با كسى حرف بزند. مثل يك عادت قديمى بلند شد و پشت ميز كامپيوترش نشست. شايد در آن بعدازظهر پاييزى، ديووينر1 - برنامه نويس و مبتكر يكى از رايجترين نرمافزارهاى اينترنت (مانيلا)- تنها به صفحهاى كه ساخته بود و اين كه چه چيزهايى را مىشود در آن نوشت، فكر مىكرد و گمان هم نمىبرد كارى كه او انجام مىدهد، سالهاى بعد يكى از پرطرفدارترين ابزارهاى اينترنتى شود.
دسامبر 1997 (1376ش.) يورن بارگر براى نخستين بار صفحاتى مشابه صفحه شخصى ديووينر را «وبلاگ» ناميد و بدين ترتيب مدتى بعد فهرستى از صفحات شخصى موجود در اينترنت، توسط جسى جيمزگارت، ويراستار Info Sift جمعآورى شد و سپس اين فهرست توسط پايگاه Cam World منتشر گرديد. بعد از اين رويداد، افراد ديگرى هم نشانى خود را براى او فرستادند تا نامشان به فهرست اضافه شود.
14 آبان 1380 ش. درست در آن سوى دنيا، موج ديگرى در حال شكل گيرى بود . حسين درخشان اولين كلمات وبلاگش يعنى «خود بزرگبينى» را تايپ كرد و اين آغاز همه آن چيزى بود كه ما آن را تولد وبلاگنويسى در ايران مىناميم.
اما حسين درخشان با تمام نقش سازنده اش در معرفى اين پديده، نخستين وبلاگنويس فارسى نبود. سلمان جريرىدانشجوى دانشگاه صنعتى شريف، نخستين وبلاگنويس ايرانى بود كه البته بيشتر در مورد مسائل تخصصى و فناورى اطلاعات مىنوشت.2
وبلاگ چيست؟
يونس شكرخواه صاحب وبلاگ «دات)،3 استاد دانشگاه در رشته ارتباطات و سردبير جام جم آنلاين، وبلاگ را اين گونه تعريف مىكند: «وبلاگها به مثابه سايتهايى ساده و كاملاً شخصى، آميزههايى هستند از خبرهايى درباره خودمان و خبرهايى درباره ديگران و اظهارنظرهايى درباره مسائل روز، در زمينههاى گوناگون و يا آميزهاى از خاطرات روزمره افراد... . از منظر ديگر، وبلاگها را مىتوان جزء رسانههاى جاىگزين به حساب آورد. جذابترين جنبه وبلاگها، استقلال آنها از نهادهاى رسمى رسانهاى مىباشد . بلاگرها (نويسندگان وبلاگها) كارت خبرنگارى ندارند؛ اما خبرنگارند و اين شايد اصلىترين مميزه جديدترين شكل سايبر باشد كه در قالب روزنامهنگارى عمومى جلوهگر شده است و احتمالاً سنگ پايه دموكراسى سايبر را خواهند گذاشت».
سرويس دهندگان وبلاگ
با ظهور سرويسدهندگان رايگان و ساده وبلاگها، اپيدمى وبلاگنويسى در سراسر جهان و از جمله در ايران آغاز شد؛ به طورى كه وبلاگهاى فارسى از نظر فراوانى بعد از زبان انگليسى، پرتغالى، رتبه سوم4 وبلاگهاى جهان را به خود اختصاص دادند.
تعدادى از سرويسدهندگان وبلاگها عبارتند از :
بلاگر (Blogger) پرشين بلاگ (Persian Blog) 1999م. سيستم انتشار وبلاگ فارسى كه در خرداد 1381 ش. شروع به كار نمود.
بلاگ اسكاى (Blog Sky)، دومين سرويسدهنده مطرح انتشار وبلاگ به زبان فارسى است كه در ابتداى سال 1382 ش. آغاز به كار كرد.
موويبل تايپ (Movable Type)، اسپ سوار (Asp Rider) كه يك سيستم انتشار وبلاگ توسط برنامهنويسان ايرانى و مبتنى بر Asp مىباشد.5
مخاطبان و محتواى وبلاگها
مخاطبان وبلاگها را به سختى مىتوان در دستهبندى خاصى قرار داد. زنان، كودكان، جوانان كنجكاو و ضد كليشه، اساتيد، افراد تحصيلكرده و منتقدانى كه در رسانههاى نوشتارى مجال انعكاس انديشههاى خود را نمىيابند و... . اين افراد يا خود وبلاگنويس هستند و يا خواننده وبلاگهاى ديگران مىباشند. دنياى وبلاگها، دنياى عجيبى است؛ صفحاتى كه نه تنها به واسطه رنگ، موسيقى، تصاوير متحرك و ... جذابتر از رسانههاى نوشتارى ديگر هستند، بلكه هريك بيانگر نوع نگاه بلاگر به موضوعى خاص مىباشند و اين كه نويسنده از چه زاويهاى جهان پيرامون خود را مىبيند.
فضاى وبلاگها همانند يك محيط شهرى است كه در آن همه گونه طرز فكر و عقيدهاى به چشم مىخورد. محافل دوستانه و وبلاگهاى گروهى، وبلاگهاى فنى مهندسى، سياسى، فرهنگى، ادبى، تاريخى و وبلاگهايى كه فقط به بيان رويدادهاى روزانه مىپردازند و حتى وبلاگهاى ضد اخلاقى.
وبلاگها از منظرى ديگر به ما كمك مىكنند تا در كنار هم و در فضايى مجازى، دموكراسى را تجربه كنيم و با بيان نظرات خود، اعتماد به نفسمان را افزايش دهيم؛ چون اين امكان در وبلاگوجود دارد كه راجع به آن چه كه مىنويسيم، ديگران هم مىتوانند نظرات خود را بگويند و بدين ترتيب بعد از مدتى وبلاگنويسى، با طيف گستردهاى از افراد و انديشهها آشنا خواهيم شد و گاه شبهات ما نسبت به يك موضوع برطرف مىشود و اگر راه به خطا نبرده باشيم، انديشه و تلقى ما از دنياى پيرامون منطقىتر خواهد شد.
از سوى ديگر وقتى نوشتن مطالب وبلاگرا شروع مىكنيم، ناخودآگاه به بيان موضوعاتى مىپردازيم كه ريشه در علايق، آرزوها، اعتقادات و دغدغههاى فكرى ما دارند كه اين امر، عامل مهمى در شناخت درست از آن چيزى است كه ما آن را «خود» مىناميم.
به هرحال وبلاگ هم همانند ساير مشخصههاى رفتارى، مىتواند بيان گر نوع شخصيت ما باشد؛ شخصيتى كه حتى از وراى اسامى مستعار، پنهان كارىها و غلوهاى مرسوم در فضاى سايبر، مىتواند دوست داشتنى، به يادماندنى و محترم باشد و يا خلاف آن مصداق يابد.
به هر صورت، چه وبلاگنويس باشيم و يا خواننده وبلاگها، وبلاگ، دست كم اين حسن را دارد كه به ما كمك كند تا بتوانيم به نظرات ديگران احترام گذاشته، به يكديگر فرصت بيان ديدگاههاى خود را بدهيم و در كنار هم ارتقاى فرهنگ و فناورى را نه به عنوان يك شهروند (Citizen) كه به عنوان يك شبكه وند (Netizen) تجربه نماييم.
پىنوشت
1.لوموند ديپلماتيك اوت 2003.
2. http:..www.ccwmagazine.com، نيما افشار نادرى.
3. http:..www.Younesspace.blogspot.com.
4. وبلاگنويسى و روزنامه نگارى، حميد ضيايىپرور.
5. http:..sar.gardoon.net، نيما اكبرى.
تعداد مراجعه 848 بار